မှုန်းမှုန်းမှုများ၏ အဥအရည်အသွေးကို မည်သို့မွမ်းမူးပေးရမည်နည်း

ဗီတာမင် E - အံ့ဖွယ်သော မှိုအိမ်များနှင့် မှိုများထွက်လာမှုအတွက် အခြေခံအောက်ဆိုဒ်အင်တီအောက်ဆိုဒ်န်

မိခင်မှ ဗီတာမင် E ကို အမိမှ သုံးသပ်မှုအဖြစ် လက်ခံရရှိခြင်းသည် ဖွံဖေးနေသော မှိုများကို အောက်ဆိုဒ်အင်တီအောက်ဆိုဒ်န်ဖြစ်စဉ်မှ ကာကွယ်ပေးခြင်း

ဗီတာမင်အီးဟု သိကြသည့် အဆီတွင် ပေါက်ဝင်သော အန်တီအောက်စီဒင့်သည် ကြက်မများ စားသုံးသည့် အစာမှ ဥအန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး မီးခိုးဖောက်သည့် အရှိန်အဟောင်းများကို တိုက်ဖျက်ပေးသည်။ ဤကာကွယ်ရေး အခန်းကဏ္ဍသည် မီးခိုးဖောက်သည့် အရှိန်အဟောင်းများကြောင့် ပုံသေးသည့် အန်တီအောက်စီဒင့်များ အလွန်များပြားသည့် မီးခိုးဖောက်သည့် အရှိန်အဟောင်းများကို တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အထူးအရေးကြီးပါသည်။ ဤကာကွယ်ရေး အခန်းကဏ္ဍသည် မီးခိုးဖောက်သည့် အရှိန်အဟောင်းများကို တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အထူးအရေးကြီးပါသည်။ ဤကာကွယ်ရေး အခန်းကဏ္ဍသည် မီးခိုးဖောက်သည့် အရှိန်အဟောင်းများကို တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အထူးအရေးကြီးပါသည်။ ဤကာကွယ်ရေး အခန်းကဏ္ဍသည် မီးခိုးဖောက်သည့် အရှိန်အဟောင်းများကို တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အထူးအရေးကြီးပါသည်။ ဤကာကွယ်ရေး အခန်းကဏ္ဍသည် မီးခိုးဖောက်သည့် အရှိန်အဟောင်းများကို တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အထူးအရေးကြီးပါသည်။ ဤကာကွယ်ရေး အခန်းကဏ္ဍသည် မီးခိုးဖောက်သည့် အရှိန်အဟောင်းများကို တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အထူးအရေးကြီးပါသည်။ ဤကာကွယ်ရေး အခန်းကဏ္ဍသည် မီးခိုးဖောက်သည့် အရှိန်အဟောင်းများကို တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အထူးအရေ......

အထောက်အထားအခြေပြု ဆေးသောက်မှု အတိုင်းအတာ – မီးခိုးဖောက်သည့် အရှိန်အဟောင်းများကို တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အကောင်းဆုံး အတိုင်းအတာ (ဥပမါ – ၅၀–၁၀၀ IU/ကီလိုဂရမ်) ဖြစ်ပါသည်။

မွေးမြူရေးအစာတွင် ဗီတာမင် E ကို ၅၀ မှ ၁၀၀ IU/kg အထိ ထည့်သွင်းပေးခြင်းသည် မွေးဖွားမှုနှုန်းကို အများဆုံးဖော်ထုတ်ရန် ဇီဝကမ္မဗေဒအရ အရေးကြီးသော ကန့်သတ်ချက်များအတွင်း အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည့် အကောင်းဆုံးအချက်ဖြစ်သည်။ ဤပမာဏသည် ၅၀ IU/kg အောက်သို့ ကျဆင်းလာပါက မွေးဖွားမှုအတွင်း မှုန်းမှုန်းမှုများ တိုးပေါ်လာပြီး အထူးသဖြင့် အိုးအိုးမှုန်းမှုကာလ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်များတွင် မှုန်းမှုန်းမှုများသည် ၁၈% ခန့် ပိုများလာသည်။ ဤသည်မှုန်းမှုန်းမှုများသည် အောက်ဆီဒေးရှင်းဖိအားများ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ပိုမိုများပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ်တွင် Journal of Applied Poultry Research မှ ထုတ်ဝေသည့် ကြီးမားသော လေ့လာမှုတစ်ခုတွင် စမ်းသပ်မှု ၄၂ ခုမှ ရလဒ်များကို စုစည်းပေးထားပါသည်။ ထိုလေ့လာမှုတွင် သုတေသီများသည် ၈၀ IU/kg သည် အကောင်းဆုံးပမာဏဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ဤပမာဏဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုအုပ်စုများတွင် ၈၄% ရှိသော မွေးဖွားမှုနှုန်းသည် ၉၃% အထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထို့အပ besides ဤမွေးဖွားမှုများမှ မွေးဖွားလာသည့် ကျောင်းသားများသည် မွေးဖွားပြီးချင်းတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အားအင်နှင့် မွေးဖွားပြီးချင်းတွင် ပိုမိုခိုင်မာသော ကာကွယ်စွမ်းအားကို ပိုမိုထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၁၅၀ IU/kg အထက်သို့ မွေးမြူရေးအစာတွင် ဗီတာမင် E ကို ထည့်သွင်းခြင်းကို မော်သုံးသင့်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပမာဏသည် အပိုအကျေးဇူးမရှိဘဲ အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆီဒင့်အဖြစ် အန်တီအောက်ဆ......

ကယ်လ်စီယမ်နှင့် အော်ဂဲနစ် အသေးစားသတ္တုများ- မွေးဖွားရန် ဥများတွင် ခွံ၏ အားကောင်းမှုနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအရိုးများ ဖွံ့ဖြိုးရေးကို အားကောင်းစေခြင်း

ဘိုင်အိုအေဗေလ် ဇင့်၊ မင်ဂနီးစ်နှင့် ကောပါ တို့သည် မွေးဖွားရန် ဥများတွင် သတ္တုများ စုစည်းမှုကို မည်သို့ တိုးတက်စေသနည်း

သဥပေက်များ အိုမ်းထွက်လာခြင်းဖြစ်စဉ်အတွင်း သတ္တဝါများ၏ သတ္တဝါဓာတ်ဆိုင်ရာ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်များကို ထိန်းညှိပေးသည့် အင်ဇိုင်းများအတွက် အရေးပါသော အပိုင်းအစများ (cofactors) အဖြစ် ဇင့်၊ မင်ဂနီးစ်နှင့် ကြေးနီ ဓာတ်များသည် အရေးပါသည့် အခန်းကဏ္ဍများ ပါဝင်ပါသည်။ ဥပမေးအနက် ဇင့်ဓာတ်ကို ကြည့်ပါက ကာဘွနစ် အန်ဟိုက်ဒရေးစ် (carbonic anhydrase) အင်ဇိုင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤအင်ဇိုင်းသည် ကယ်လ်စီယမ် ကာဘွနိတ်ကို အသုံးပျော်နိုင်သော ကာလ်စီယမ် အိုင်အွန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးရာတွင် အရေးပါသည့် အခန်းကဏ္ဍများ ပါဝင်ပါသည်။ မင်ဂနီးစ်ဓာတ်အတွက် ပြောရလျှင် ဤဓာတ်သည် အရိုးအုပ်စုဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် လိုအပ်သည့် ကောလာဂဲန်ဖွဲ့စည်းမှုများကို တည်ဆောက်ရာတွင် အရေးပါသည့် ဂလီကိုဆီလ် ထရာန်စ်ဖာရေးစ် (glycosyltransferase) အင်ဇိုင်းများကို အားပေးပေးပါသည်။ ကြေးနီဓာတ်များသည် ဆက်စပ်အသားအသွေးပုံစံများကြား အရေးပါသည့် ချိတ်ဆက်မှုများ (cross links) ဖန်တီးရာတွင် လိုအပ်သည့် လိုင်ဆီလ် အောက်စီဒေးစ် (lysyl oxidase) အင်ဇိုင်းနှင့် အတူ အလုပ်လုပ်ပါသည်။ သုတေသနများအရ ပရိုတိန်နေတ် (proteinates) ကဲ့သို့သော အောဂဲနစ် ခဲလ်လေးတ်ပုံစံများသည် ရိုးရိုးသော အမျှင်ဓာတ်များထက် ပိုမိုထိရောက်စေပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် အစာခြေခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အခက်အခဲများကို ရှောင်ရှားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ ပေါ်လြူထြီ စိုင်ယင့်စ် (Poultry Science) ဂျာနယ်တွင် မောင်းနှင်ခဲ့သည့် သုတေသနများအရ ဤခဲလ်လေးတ်ပုံစံများသည် ပုံမှန် ဆာလ်ဖိတ်များ သို့မဟုတ် အောက်ဆိုက်ဒ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သတ္တဝါဓာတ်များ စုစည်းမှုနှုန်းကို ၁၂ ရှုံး ၁၈ ရှုံးအထိ မြင့်တင်ပေးနိုင်ပါသည်။ သတ္တဝါဓာတ်များ၏ ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် စုစည်းမှုနှုန်းသည် ဥခွံများတွင် ကာလ်စီယမ် ဖော့စ်ဖေးတ် ကွန်တြေးစ်များ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခြင်းနှင့် မှိုင်းအတွင်း ဖွံ့ဖြိုးလာသည့် အရိုးဖွဲ့စည်းသည့် ဆဲလ်များ (osteoblasts) ၏ လုပ်ဆောင်မှုကို ပိုမိုမြင့်မားစေခြင်းတို့ကို ဖော်ပြပါသည်။

နောက်ဆုံးအဆင့်သော အီမ်ဘရီယိုများ၏ အသက်ရှင်မှုနှင့် မွေးဖွားမှုနှုန်းတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု

အထူးပြုထားသော အနည်းငယ်သော သတ္တုများကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းဖြင့် နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် အသက်ရှင်နိုင်မှု၏ အခြေခံအုတ်မူးသုံးခုကို အားကောင်းစေသည်။

• အက်က်ခ်အိုက်အ် အမျှင်ပိုင်း အားကောင်းမှု : အက်က်ခ်အိုက်အ် လှည့်ပေးသည့်အခါ အဏုကြွင်းကြေ cracks များ လျော့နည်းစေရန် မမ်မီလာရီ အလွှာများကို ၂၀% ထူစေသည်
• အရိုးစွဲမှု : အရိုးများ အပြည့်အဝ သတ္တုဖြစ်ပေါ်မှုဖြင့် အရိုးပုံပေါ်မှုမှုန်းမှုများနှင့် အတွင်းပိုင်းမွေးဖွားမှု မအောင်မှုများကို ကာကွယ်ပေးသည်
• ဇီဝကမ္မဖြစ်စဥ် လုပ်ဆောင်မှု : ATPase များကို တစ်ပါတည်း လှုံ့ဆော်ပေးခြင်းဖြင့် မွေးဖွားမှုအတွက် စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုကို အားပေးသည်

ဇင့်န် သို့မဟုတ် မန်ဂနီစ် အားနည်းခြင်းများသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သော အီမ်ဘရီယိုများ၏ သေဆုံးမှုနှုန်း ၁၅–၃၀% အထိ အဓိကအားဖြင့် အရိုးပုံပေါ်မှုမှုန်းမှုများနှင့် အတွင်းပိုင်းမွေးဖွားမှု မအောင်မှုများကြောင့် အလွန်အမင်း ဆက်စပ်နေသည်။ ထို့အတွက် အီမ်ဘရီယိုများအတွက် အော်ဂဲနစ် အနည်းငယ်သော သတ္တုများကို အစာအဖြစ် ပေးသည့် ကြက်များသည် မွေးဖွားမှုနှုန်း ၇–၉% ပိုများပြီး ကျောင်းသားအရည်အသွေး အမှတ်ပေးခြင်းတွင် ၅% ပိုများသည့် ရလဒ်များကို ရရှိကြသည်။ ထိုသို့သော ရလဒ်များသည် အဆောက်အအိမ်နှင့် လုပ်ဆောင်မှုဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖေါ်ရေးတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်ကြောင်း ဖော်ပြပေးသည်။

ဗီတာမင် A နှင့် D3: မွေးဖွားမှုအတွက် အီမ်ဘရီယိုများ၏ အစောပိုင်း ဖွံ့ဖေါ်ရေးကို အထိမ်းအမှတ်ပေးသည့် အရေးကြီးသော ဇီဝကမ္မဖြစ်စဥ်များ

ဂီန်အဖော်ပေးမှု စက်မောင်းမှုများ - ဘလက်စ်တိုဒာမ် အသားအသီးတွင် RARα နှင့် VDR အစောင်းဖော်မှု

ငှက်များ၏ အစေ့အဆံမှ ဖွံ့ဖေါ်ရေး အစောပိုင်းနှစ်ရက်များတွင် ဗီတာမင် A (အထူးသဖြင့် ရေတီနွိုင်အက်စစ်) နှင့် ဗီတာမင် D3 (ကယ်လ်စီထရီအော်လ် အဖြစ် သိကြသည်) သည် ဥမှ အောက်ချသည့်နေ့မှ သုံးရက်အတွင်း အထူးသဖြင့် အထုပ်ပေးထားသော မော်လီကျူးများကို ထိန်းညှိပေးသည့် အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍများ ပါဝင်ပါသည်။ ရေတီနွိုင်အက်စစ်သည် ၎င်း၏ ရေစီပီတာ RARα နှင့် ချိတ်ဆက်သည့်အခါ ဟစ်စတုန်း အက်စီတီလ်ထရာန်စဖေးရေးစ် ဟုခေါ်သည့် အထူးအင်ဇိုင်းများကို ဆောင်လာပါသည်။ ဤအင်ဇိုင်းများသည် ဒီအွန်အေ (DNA) ဖွဲ့စည်းပုံကို ပိုမိုလွတ်လပ်စေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အနေအထားဖွဲ့စည်းမှုနှင့် ဆဲလ်များ၏ အထူးပြုမှုအတွက် အရေးကြီးသော ဂီန်များ ဖွငေးလေးမှုကို အားပေးပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကယ်လ်စီထရီအော်လ်သည် ဗီတာမင် D ရေစီပီတာ (VDR) မှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်ပါသည်။ ဤရေစီပီတာသည် ရေတီနွိုင် X ရေစီပီတာများ နှင့် တွဲဖက်ပြီး ကယ်လ်စီယမ် လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းညှိပေးခြင်းနှင့် ဗီတာမင် D တုံ့ပြန်မှု အစီအစဥ်များ (vitamin D response elements) ဟုခေါ်သည့် အထူးသဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည့် DNA အစီအစဥ်များကို အသုံးပြု၍ အရိုးနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ဂီန်များကို ထိန်းညှိပါသည်။ ဆဲလ်၏ နျူကလိယအတွင်း ဤလုပ်ဆောင်မှုများ ပေါင်းစပ်မှုသည် ဂါစ်ထရူလေးရှင် (gastrulation) ဖြစ်ပေါ်ရန် အခြေခံသော ပုံစံကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ ငှက်များ၏ အစေ့အဆံများပေါ် ပြုလုပ်သည့် သုတေသနများအရ ဤလုပ်ဆောင်မှုများသည် အကောင်းဆုံးအတွက် လုပ်ဆောင်နေသည့်အခါ ဖွံ့ဖေါ်ရေးအဆင့်တွင် ရှိနေသည့် အစေ့အဆံများ၏ အသက်ရှင်နေမှုနှုန်းကို ၁၈ ရှုံးမှ ၂၂ ရှုံးအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကြောင်း ဤနယ်ပယ်တွင် ပြုလုပ်သည့် အများအပြားသော သုတေသနများက ဖော်ပြထားပါသည်။

မှုန်းသော့ကြွက်သားဖွံ့ဖေါ်ရေးနှင့် ခန္တာကိုယ်၏ ကာကွယ်ရေးအင်္ဂါများ ဖွံ့ဖေါ်ရေးပေါ်တွင် အာဟာရခိုင်းခေါက်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများ

ဗီတာမင် A ခိုင်းခေါက်မှုသည် အာရုံကြောအုပ်စုဆဲလ်များ၏ ရွှေ့ပေးခြင်းနှင့် ကွဲပြားခြင်းကို ထိခိုက်စေပြီး အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်စေသည်-

• အာရုံကြောပိုင်းအုပ်စု ပိတ်မှုမြောက်မှု မပြည့်စုံခြင်း (ခိုင်းခေါက်မှုရှိသည့် ကြက်များတွင် ၁၅–၃၀% အထိ ဖြစ်ပေါ်)
• မျက်စိအုပ်စု ဖွံ့ဖေါ်ရေး အားနည်းခြင်း
• သိမ်းမှုန်းသော့ကြွက်သားအုပ်စု ဖွံ့ဖေါ်ရေး မပြည့်စုံခြင်း

ဗီတာမင် D3 ခိုင်းခေါက်မှုသည် သတ္တုဓာတ်အပေါ် မှီခိုသည့် ဖွံ့ဖေါ်ရေးကို ထိခိုက်စေပြီး အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်စေသည်-

• စက်လေရော်တိုမ်း ဖွံ့ဖေါ်ရေး မှုန်းသော့မှုကြောင့် ကောက်ရိုးအုပ်စု ပုံပန်းပျက်ယွင်းခြင်း
• ဖက်ဘရီရ်ရှပ်စ် ဘာစား (Bursa of Fabricius) ဖွံ့ဖေါ်ရေး နောက်ကျခြင်း
• မက်ကရိုဖေးဂ် တုံ့ပြန်မှု လျော့နည်းခြင်း

ဤခိုင်းခေါက်မှုများသည် အတူတက် နောက်ဆုံးအဆင်းသော မှုန်းသော့ကြွက်သားသေဆုံးမှုကို ၄၀% အထိ မြင့်တက်စေပြီး မှုန်းသော့ကြွက်သား အောင်မှုနှုန်းကို ၁၂–၁၈ ရှုထောင်းနှုန်းအထိ ကျဆင်းစေသည်။ ထို့ကြောင့် အသက်ရှင်နေပါသည့် နှင့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်ရှိသည့် ကြက်မှုန်းသော့ကြွက်သားများကို ထုတ်လုပ်ရေးတွင် ဤခိုင်းခေါက်မှုများ၏ မပေါ်လွင်နိုင်သည့် အရေးပါမှုကို ဖော်ပြပေးသည်။

အလားအလာရှိသော အောက်စီဒန်တ် ပေါင်းစပ်မှုများ – မွေးဖွားရန် ဥများအတွက် မွေးမြူရေးသမားများ၏ အစားအစာတွင် ကွဲစ်စ်စ်တင်နှင့် B-Complex ဗီတာမင်များ

မကြာသေးမီက ပြုလုပ်ခဲ့သော သုတေသနအရ မွေးဖွားရန် ဥများ၏ အရည်အသွေးကို မြင့်တင်ရာတွင် ကွာစက်တင် (quercetin) နှင့် B2၊ B6 နှင့် B12 အထူးသဖြင့် အချို့သော B ဗီတာမင်များအကြား စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အပြန်အလှန် လုပ်ဆောင်မှုများ ရှိကြောင်း ညွှန်ပ်ပေးနေပါသည်။ ဤပေါင်းစပ်မှုသည် အဘယ့်ကြောင့် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသနည်း။ အဖြေမှာ ကွာစက်တင်သည် ဖွံ့ဖော်ပေးနေသော အီမ်ဘရီယိုများအတွင်းရှိ အန္တရာယ်ရှိသော အခမ်းနားသော အိုက်စစ်ဓာတ်ဖောက်ခွဲမှုများ (free radicals) ကို ဖမ်းယူပေးသည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ ထိုနှင့်တစ်ပါး B2 သည် ဂလူတာသိုင်ယွန် (glutathione) အဆင့်များကို မြင့်မားစေရန် ကူညီပေးပြီး အိုက်စစ်ဓာတ်ဖောက်ခွဲမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးမှုများကို အဆက်မပြတ် ကာကွယ်ပေးသည့် စနစ်ကို ဖန်တီးပေးသည်။ ထို့အပြင် B6 သည် အူလမ်းကြောင်းမှ ကွာစက်တင်ကို စုပ်ယူမှုနှုန်းကို မြင့်တင်ပေးပြီး B12 သည် အစေးဆုံး ဆဲလ်ဖွံ့ဖော်မှုအဆင့်တွင် ဒီအွန်အေ (DNA) ပျက်စီးမှုများကို ပြုပြင်ပေးရာတွင် အရေးပါသည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ ဤပေါင်းစပ်မှုများကို စမ်းသပ်အသုံးပြုခဲ့သည့် လယ်သမားများသည် အောက်ဆီဒေတ်စ် (oxidative) ပျက်စီးမှုကို ကာကွယ်ရန် အောက်ဆီဒန့် (antioxidant) တစ်မျှင်သာ အသုံးပြုခဲ့သည့် နည်းလမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မွေးဖွားမှုနှုန်းများ ၈ ရှိသည် ၁၂ ရှိသည် အထိ တိုးတက်မှုကို အစွမ်းထက်စွမ်း အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်သည် အီမ်ဘရီယို ဖွံ့ဖော်မှုကဲ့သို့သော ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုချင်းစီကို အလေးပေးခြင်းထက် အာဟာရဓာတ်များကို အတူတက် စဉ်းစားခြင်းသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်ဟု ညွှန်ပ်ပေးနေပါသည်။